vergi rehberleri

 Onları katiyen hiçbir şeye değişmezmiş ufak Hazarın bir de kuzuları varmış, kuşlarından çoğalan süreyi kuzularını otlatmak gezdirmek onlarla oynamakla harcarmış, ufak Hazar’ın hiç dostu olmadığından bütün süresini hep kuşlarına, kuzularına ayırırmış.

Bir gün annesi onu okula göndereceğini söylemiş, ufak Hazar hem çok sevinmiş hem de çok çekinmiş daha evvelce hiç dostu olmayan ufak Hazar’ın bundan sonra çoğu dostu da olacakmış ve o gün gelmiş.Küçük Hazar, okul esnasında önlüğü ütülü, çantası sırtında okulun ilk günkü heyecanıyla ve korkusuyla sırada içeri giren çocukları izliyor, bir yandan da gözü annesini arıyor, Pınar öğretmen Hazarı ve başka arkadaşlarını sınıfa alıyor.

Okulun ilk günü herkes öğretmenle tanışmaya başlıyor, Hazar’ın korku ve çekingenliği gittikçe azalıyor.  Okula gitmeye korkan hazar bundan sonra okuldan arkadaşlarından okuldaki oyuncaklardan kopmak istemiyor, çok sevdiği kuşları ve kuzularını unutur oluyor. Annesi onu okuldan almaya gelir, eve dönerken okuldaki ilk gününü bütün heyecanıyla gözlerinde ve yüzünde gülümsemeyle annesine anlatıyor.

Eve nasıl vardıklarını fark etmiyor bile, eve gelir gelmez derhal kuşlarının yanına gidip bir heyecanla bütün gün yaptıklarını kuşlarına da anlatıyor kuzularını o mutlulukla otlatmaya çıkarıp sevinçten onlarla koşup oynuyormuş.Kuzuları eve dönme zamanı yaklaştığını anlayıp ufak Hazarla beraber evin yolunu tutarlar, akşam yemeğinde ufak Hazar’ın en sevdiği tarhana çorbasının kokusu bütün evi sarmış, derhalcecik sofraya oturmuşlar, gün içersinde yaptıklarını sofrada babasına da anlatmış.

Babası da onunla gurur duzup oğlum yavaş yavaş büyümeye başlıyor demiş, o gece ufak Hazar yarın okula gitmenin sevinci heyecanıyla uyuyamamış, sabaha kadar yatağında dönüp durmuş. Uyku tam bastırınca ufak Hazar’ın göz kapakları gözlerinin üzerini örtmüş.